zamora, la recuperacion del caracter perdido. "Francisco Somoza"

2013/09/18 hitzaldia

Zamora (non proiektuak 7 irakasgaiko proiektua kokatzen den), Duero ibaiaren alboan aurkitzen den hiria da. Harresiaren barnean sorturiko hiria, gero mendebaldetik ekialdera garatzen hasiko da eta garai bateko hiriaren erdigunea desplazatzen hasiko da ekialderuntz gaur egungora iritsi arte. Horrela garai bateak zentrua zena hiriaren periferia bihurtuko da.

Kaleei dagokionez, kotxea izango da protagonista, lorategiak isletak izango dira, instalazioak bistan aurkituko dira eta ez da espaloirik aurkituko. Garai hortan Zamorako alde zaharra berriztatzeko lehiaketa bat antolatzen da eta Franciscok Zamorako esentzia galdu ezean hiriari egokituko zaion arkitektura bat garatzen du eta bizi dugun mendera egokitzen du. Horrela, Francisco Somozak eta bere lankideak tokiko materialak eta existentziak errespetatuz hiria berreiraikiko dute (Gaztelua, elizak, pabimentuak...)

el cielo sobre berlin. "Wim Wenders" 1987

II. mundu gerraren ostean garatzen den filma dugu. Funtsean, hiriaren gaineko filma da non bi aingeruk zerua utzi eta hiria gizakiek bezalaxe lurretik ikustea erabakitzen duten. Aingeru hauek Berlineko biztanleen pentsamenduak irakur ditzazkete, horrela fiilmak pertsona bakoitzaren kezka, arazo eta ametsak islatzen dituen.

Esan bezala, filma Berlinen garatzen da, Berlineko horma existitzen den garai batean eta ikusten denez egileak hori oinarritzat hartuz hormaren alde batera eta bestera dauden pertsonen pentsamenduak kontatzen ditu. Horma hiriaren sinbolo izan eta izaten jarraituko du.

Hiriak ezin dira ulertu pertsonarik gabe, beraz, esan daiteke pertson adesberdin guzti hauek hiria sortzen dutela eta bertako protagonistak direla. Hiri bat gizakien nahi, amets, kezka... sortu eta eraldatzen da.

Beraz, ondarea errespetatu behar den gauza da, izan ere ondareak hiriaren istoria idazten du eta gizakiekin batera idazten jarraituko du.


Trailer:

http://www.youtube.com/watch?v=rVwKxtq9s4o&feature=player_embedded

de la utilidad y los inconvenientes de vivir entre espectros."Giorgio Agamben"

Gaur egungo Venezia hilda dagoela esan daiteke, maskara jarri eta mozorrotu egin da. Beharbada, errazagoa da bizirik dagoen itxura egin eta erakusketa balitz bisitariek ordaintzea; horrela hiria akabatuz. Garai bateko hiriak ezkutatu egin dira aipaturiko mozorro horren atzean (gordetzen zutenari erreparatu gabe) eta produktu bat bihurtu dira non helburua SALDU besterik ez den.

Manfredo Tafurik dioenez, kalean, plazan, "rugan" edota "fondamenta" batean gertaturikoa kristalizatu eta tokiko espektro gisa adierazten da; beraz esan daiteke hiriak guztiz bere esentzia galdu ez duela. "son susurros los que Venecia logra mandar" dio Manfredok". Garai bateko Venezia edo Veneziako espektro hori, biztanle gutxi batzuek ezagutuko zuten eta beraz, gaur egungo hiri turistikoa garai bateko hiri hura dela konstideratzea gezurra esatea izango lizateke.

Horrela Venezia hiri prehistoriko eta postmoderno gisa ulertu da, eta espektru horren noizbehinkako agertzeak Venezia erreala ezagutzera ematen du. Hau guztia ikusiaz, hiriak berriztatzen, funtzioak galdu gabe eta biztanleak hiriko giroan sartuz, ba al dakigun galdetu beharko genioke geure buruari. Beraz, nola tratazen dira ondareak gordetzen duten xarma hori galdu gabe?